Gewone pijlstaartrog: de rog met de gifstekel die in de Middellandse Zee in het ondiepe zand ligt

Hij ligt ingegraven in het zand, vaak maar een paar meter van het strand, en draagt op zijn staart een getande gifstekel: de gewone pijlstaartrog, *Dasyatis pastinaca* — in het Duits Gewöhnlicher Stechrochen, in het Engels common stingray, in het Spaans raya látigo común of pastinaga, in het Italiaans pastinaca of trigone, in het Frans pastenague commune, in het Portugees uge, in het Deens pigrokke, in het Zweeds spjutrocka, in het Noors pilrokke of pilskate, in het Fins keihäsrausku, in het Russisch морской кот („zeekat”), in het Turks dikenli vatoz, in het Grieks βατοτρυγόνα, in het Sloveens morski bič, in het Albanees bishtmiu of shkotërr (GBIF), in het Japans コモンスティングレイ en in het Arabisch الشفنين البحري (Wikidata). Voor het Kroatisch vonden we in GBIF en Wikidata geen bevestigde soortnaam. Hier lees je hoe je hem herkent, waar hij leeft, wat hij eet, hoe hij zich voortplant, wat je bij een steek moet doen — en waarom hij inmiddels als kwetsbaar geldt.

Een rog met meer dan 260 jaar naamgeschiedenis

Beschreven werd hij door Carl Linnaeus in 1758, in de tiende editie van zijn *Systema Naturae*, destijds als *Raja pastinaca*; volgens de Engelstalige Wikipedia bestaan er minstens 25 oudere vermeldingen onder niet-binomiale namen. Hij hoort bij de pijlstaartroggen (Dasyatidae). Zoals alle roggen is hij een kraakbeenvis: lichaam en borstvinnen vormen een platte, ruitvormige schijf, met daarachter een zweepachtige staart die volgens de Engelstalige Wikipedia ongeveer half zo lang als de schijf is.

Zo herken je hem

  • Vorm: platte, ruitvormige schijf met een zweepachtige staart.
  • Stekel: een getande, giftige stekel op de staart. Volgens FishBase is het een omgevormde huidtandschub, wordt hij tot 35 cm lang, valt hij af en toe af en groeit hij weer aan.
  • Grootte: doorgaans rond 45 cm schijfbreedte (Engelstalige Wikipedia). Hoe groot hij maximaal wordt, is omstreden — zie de tegenstrijdigheden hieronder. Het grootste bekende exemplaar werd volgens de Engelstalige Wikipedia in 2016 gevonden in de Turkse provincie İzmir, met 2,21 m schijfbreedte.
  • Tanden: volgens de Engelstalige Wikipedia 28 tot 38 tandrijen boven en 28 tot 43 onder.
  • Leeftijd en geslachtsrijpheid: volgens de Engelstalige Wikipedia werd het oudste wilde exemplaar 10 jaar oud, in gevangenschap 21 jaar; mannetjes zijn geslachtsrijp bij 22 tot 32 cm, vrouwtjes bij 24 tot 38 cm schijfbreedte.

Wat hij eet

Volgens FishBase eet de pijlstaartrog bodemvissen, kreeftachtigen en weekdieren; de Engelstalige Wikipedia noemt vooral bodembewonende kreeftachtigen, daarnaast weekdieren, borstelwormen en kleine beenvissen, de Duitstalige Wikipedia ook stekelhuidigen. In de Golf van İskenderun (Turkije) bestond zijn voedsel volgens de Engelstalige Wikipedia voor zo’n 99% uit kreeftachtigen; naarmate hij ouder werd, werden vissen belangrijker. FishBase geeft hem een trofisch niveau van 3,6. Actief is hij volgens de Engelstalige Wikipedia vooral ’s nachts; overdag ligt hij volgens de Duitstalige Wikipedia verstopt in het zand.

Waar hij leeft: van het strand tot 200 meter

Zijn verspreidingsgebied omvat volgens FishBase de oostelijke Atlantische Oceaan, de Middellandse Zee en de Zwarte Zee; in de Middellandse en Zwarte Zee komt hij volgens de Engelstalige Wikipedia overal voor, in het noordoosten van de Atlantische Oceaan daarentegen duidelijk minder vaak. Hoe ver hij naar het noorden en zuiden reikt, beschrijven de bronnen verschillend — zie de tegenstrijdigheden. Hij leeft volgens FishBase langs de kust, boven zand- en slikbodems, soms bij rotsriffen, en trekt ook lagunes, ondiepe baaien en riviermondingen in; volgens de Engelstalige Wikipedia verdraagt hij een laag zoutgehalte en geeft hij de voorkeur aan rustig water. Je vindt hem volgens FishBase op 5 tot 200 meter diepte. Hij leeft volgens de Engelstalige Wikipedia alleen of in groepen, die zich deels naar geslacht scheiden.

Voortplanting: levende jongen in plaats van eieren

De pijlstaartrog legt geen eieren: de jongen ontwikkelen zich volgens FishBase en de Duitstalige Wikipedia in het moederlichaam, eerst gevoed door de dooier, zonder placenta. De draagtijd duurt volgens alle drie de bronnen ongeveer vier maanden. De jongen worden volgens de Engelstalige Wikipedia meestal in de zomer geboren, tussen mei en september, afhankelijk van het gebied ook in een kortere periode, zoals juli en augustus. Pasgeborenen zijn volgens de Engelstalige Wikipedia ongeveer 8 cm breed en 20 cm lang. Hoeveel jongen een vrouwtje krijgt, is omstreden — zie hieronder. Volgens FishBase heeft de soort een zeer lage veerkracht: een populatie heeft meer dan 14 jaar nodig om zich te verdubbelen.

De steek — en wat je dan moet doen

De pijlstaartrog is volgens de Engelstalige Wikipedia niet agressief; de stekel dient ter verdediging. Een steek kan wel een zeer pijnlijke wond veroorzaken, die volgens de Engelstalige Wikipedia zelden levensgevaarlijk is. Bij een steek geldt: laat je medisch behandelen. Het MSD Manual (editie voor professionals) noemt onder meer een wondcontrole op de spoedeisende hulp, een tetanusbescherming en het hoog leggen van het getroffen lichaamsdeel; stekelresten zou iemand alleen in beperkte gevallen zelf moeten verwijderen. Onderdompelen in heet water, dat velen aanraden, is in de vakliteratuur omstreden — zie de tegenstrijdigheden.

Status, bijvangst — en wat jij kunt doen

Op de Rode Lijst van de IUCN geldt de gewone pijlstaartrog als kwetsbaar (Vulnerable). Er wordt volgens de Engelstalige Wikipedia niet gericht op hem gevist, maar hij belandt in grote hoeveelheden als bijvangst en wordt verwerkt tot consumptievis, vismeel en leverolie; in West-Afrika wordt hij volgens de Duitstalige Wikipedia gedroogd en gerookt geëxporteerd. Op de Balearen maakt hij volgens de Engelstalige Wikipedia 40% uit van de haai- en roggenvangsten in schakelnetten. Onderzoeken tonen volgens de Engelstalige Wikipedia achteruitgang in de Middellandse Zee en in het noordoosten van de Atlantische Oceaan; in de Golf van Biskaje is hij mogelijk verdwenen. Beschermd is hij volgens de Duitstalige Wikipedia in vijf van de zes zeereservaten van de Balearen; daarbij komt volgens de Engelstalige Wikipedia een EU-verbod op bodemsleepnetten binnen 5,6 km van de kust.

Voor jou aan het water betekent dat: wie in de Middellandse Zee op de bodem vist, kan een pijlstaartrog aan de haak krijgen. Dan tellen vooral twee dingen — afstand houden tot de staart en snel en voorzichtig terugzetten, want de soort plant zich langzaam voort en is kwetsbaar. Welke beschermingsregels in jouw viswater gelden, bepalen nationale en regionale voorschriften en beschermde gebieden — een uniforme regel voor vissers vonden we niet. Informeer vóór je tocht bij de plaatselijke visserijautoriteit, de havenautoriteit of je gids.

Vijf tegenstrijdigheden in de bronnen

  • Hoe groot wordt hij? FishBase: hooguit 75 cm totale lengte en 14,6 kg, maar een schijfbreedte van rond 150 cm. Engelstalige Wikipedia: tot 1,4 m breed en 2,5 m lang, recordexemplaar 2,21 m breed. Duitstalige Wikipedia: hooguit 2,5 m lang, meestal duidelijk onder 1 m, tot 10 kg.
  • Hoeveel jongen? FishBase: 4 tot 7. Engelstalige Wikipedia: 4 tot 9 — en twee worpen per jaar. Duitstalige Wikipedia: 4 tot 6 embryo’s.
  • Hoe ver reikt hij? FishBase: van de Noordzee tot Angola. Engelstalige Wikipedia: van Zuid-Noorwegen en de westelijke Oostzee tot Madeira en de Canarische Eilanden. Duitstalige Wikipedia: van de zuidkust van Groot-Brittannië en de Noordzee tot Mauritanië.
  • Hoe diep leeft hij meestal? Alle bronnen zijn het eens over hooguit zo’n 200 meter. Gebruikelijk is volgens FishBase en de Duitstalige Wikipedia 20 tot 35 meter, volgens de Engelstalige Wikipedia gaat hij meestal niet dieper dan 60 meter. En de IUCN-datum: FishBase noemt 4 augustus 2020, de Duitstalige Wikipedia 2020, de Engelstalige 2021 (beide Jabado en collega’s).
  • Helpt heet water? Het naslagwerk StatPearls (NCBI) noemt onderdompelen in heet water de standaardbehandeling; een kleine studie uit 2018 met 22 patiënten vond duidelijk minder pijn. Het MSD Manual schrijft daarentegen dat het effect als vroege behandeling niet bewezen is. Wie het probeert, moet de temperatuur volgens StatPearls met de onverwonde hand controleren — de gewonde hand voelt hitte vaak slechter.

Drie valkuilen bij de naam

  • Blue stingray is niet common stingray. Sommige databanken (Catalogue of Life, ITIS) voeren „blue stingray” als Engelse naam van *Dasyatis pastinaca*. Volgens de Engelstalige Wikipedia is de blauwe pijlstaartrog echter sinds 1993 (Cowley en Compagno) een aparte soort, *Dasyatis chrysonota*, uit zuidelijk Afrika.
  • Niet elke pijlstaartrog in de Middellandse Zee is deze. In de Middellandse Zee leeft ook Tortonese’s pijlstaartrog, *Dasyatis tortonesei*; hoe die zich van de gewone onderscheidt, is volgens de Engelstalige Wikipedia nauwelijks begrepen — mogelijk is het helemaal geen aparte soort. Een foto vanaf de boot is vaak niet genoeg voor een zekere determinatie.
  • Pfeilschwanz is geen degenkrab — en ‘zeekat’ geen kat. De EU-databank EUNIS voert de Duitse woorden „Pfeilschwanz” (pijlstaart) en „Peitschenrochen” (zweeprog) als Duitse namen van deze rog; „Pfeilschwanz” heten in het Duits verder de degenkrabben (Pfeilschwanzkrebse). En het Russische морской кот („zeekat”) betekent hier de pijlstaartrog — wie dat vertaalt, komt snel bij een heel ander dier uit.

Blijft de vraag waarmee elk artikel in deze serie begint: wanneer. Leefgebied, prooi en gewoonten staan hierboven, en die liggen vast. Wat elke dag verandert, is al het andere — licht, luchtdruk, wind, watertemperatuur, stroming —, en of een avond op de zandbodem voor de kust de moeite waard is, wordt precies daar beslist. Dat rekent StrikeAhead uit: het neemt de omstandigheden aan jouw water en vertelt je wanneer de tocht de moeite waard is. En omdat je een onbekend viswater, de drop-offs en de regels niet vanaf de eerste dag kent, vertelt StrikeAhead Pathfinder je met wie je het water op gaat: geselecteerde gidsen en schippers, vóór de vermelding persoonlijk gecontroleerd — vergunning en verzekering —, met geverifieerde vangsten in plaats van reclamefoto’s, zonder betaalde ranking en voor jou als visser zonder bemiddelingskosten. De app vertelt je wanneer, Pathfinder met wie.