Istiophorus platypterus avı: dünyanın en hızlı balığı — olta misinasıyla ölçülünce

8 Ekim 2026

Denizin en hızlı hayvanlarını sıralayan listelerin neredeyse hepsinde en üstte o durur: İngilizcede sailfish, Almancada çoğunlukla Fächerfisch denen *Istiophorus*. İsveççe, Felemenkçe ve İbranice Vikipedi 109 km/sa diyor, Portekizce Vikipedi — Guinness Rekorlar Kitabı'na atıfla — 110 km/sa, İspanyolca 119 km/sa. Bu sayının nereden geldiğini Rusça Vikipedi anlatıyor: Florida'da, Long Key'deki bir balıkçı kampında yapılan bir dizi denemeden; balıklardan biri 3 saniyede 91 metre yol almış. Fransızca Vikipedi orada neyin aktığını daha açık söylüyor: üç saniyede 91,4 metre olta misinası — ve bunun için kaynak bulunmadığını not ediyor. İngilizce Vikipedi 1920'lerdeki denemelerden söz ediyor. Yani balık dünyasının en ünlü hız rekoru bir olta makinesinden geliyor. Rusça Vikipedi'ye göre yeni çalışmalar bunun ancak üçte birini buluyor. Akdeniz için ise bu balığın ikinci bir hikâyesi var: FishBase'e göre içeri iki kapıdan giriyor. Bu yazı *Istiophorus* cinsi hakkında — Almancası Fächerfisch (Segelfisch), İngilizcesi sailfish, Fransızcası voilier, İspanyolcası pez vela, İtalyancası pesce vela, Portekizcesi peixe-vela, Japoncası バショウカジキ (bashōkajiki).

Bir olta makinesinin kırdığı rekor

Almanca Vikipedi eski değerleri temkinle “iddiaya göre” diye veriyor: 40 ila 59 knot, yaklaşık 75 ila 110 km/sa. Daha yeni çalışmaların bundan ciddi şüphe duyurduğunu yazıyor; bunlara göre balık 36 km/sa'i geçmiyor, yeni bir çalışma ise teorik olarak ulaşılabilecek en yüksek hızı 36 ila 45 km/sa olarak hesaplıyor. İngilizce Vikipedi eski bir tahmin olarak saniyede 35 metre, yani yaklaşık 125 km/sa bile veriyor; 2015 ve 2016 yıllarındaki çalışmalar en fazla saniyede 10 ila 15 metre (35 ila 55 km/sa) buluyor. Av peşindeyken saniyede 7 metrelik ataklar — yaklaşık 25 km/sa — ölçülmüş ve hiçbiri saniyede 10 metreyi aşmamış. En ileri gideni Japonca Vikipedi: Denizde yapılan ölçümlerde balık ortalama 2 km/sa civarında yüzmüş, verici takılan balıklar en fazla 8 km/sa kadar hıza ulaşmış — balığın o sırada gerçekten son sürat gidip gitmediğini kimsenin bilemeyeceği dürüst notuyla. Yine de hız için yapılmış bir gövdesi var: Yüksek hızda yelkenini sırtındaki bir oluğa yatırıyor, anal yüzgecini ve uzun karın yüzgeçlerini de (Rusça, Almanca Vikipedi). Rusça Vikipedi'ye göre yüzme kesesi yok.

Onu nasıl tanırsın

Ayırt edici işareti Almanca Vikipedi'ye göre, yüzeyin hemen altında yüzerken daha tekneden görülüyor: dev, yelken gibi birinci sırt yüzgeci, gövdenin en yüksek yerinden daha yüksek. Ensede başlıyor ve küçük ikinci sırt yüzgecine kadar uzanıyor; İngilizce Vikipedi'ye göre önden düz kesik, en yüksek yeri ortası. Gövde uzun ve yanlardan çok yassı (Almanca Vikipedi). Üst çene uzun, ince bir gagayla bitiyor; gaganın kesiti yuvarlak — bütün marlinlerde olduğu gibi ve kılıç balığından farklı olarak (Almanca Vikipedi, FishBase). Çenelerde ve damakta ince, fırça gibi dişçikler var, solungaç dikenleri yok (FishBase). Karın yüzgeçleri çok uzun ve dar, neredeyse anüse kadar uzanıyor ve bir çukura yatırılabiliyor. Kuyruk sapının her iki yanında iki omurga (karina) var, deride ise bir ya da iki küt uçlu küçük, gömülü pullar (FishBase).

Rengi: üstte koyu, altında yaklaşık 20 mavimsi çizgi, karın soluk gümüşi (FishBase). Yelkenin zarı mavi-siyah ve üzerinde çok sayıda koyu benek var; anal yüzgeçlerin dibi çoğu zaman gümüşi beyaz parlıyor, diğer yüzgeçler siyahımsı kahverengi ya da koyu mavi (FishBase). Çizgilerin hangi yönde uzandığı göründüğü kadar açık değil — aşağıya bak. Üstelik onları değiştirebiliyor: İngilizce Vikipedi'ye göre bazı kaynaklar, bu balıkların avı şaşırtmak, ruh hâlini göstermek ya da birbirleriyle anlaşmak için renk değiştirdiğini bildiriyor; İtalyanca Vikipedi'ye göre deri ruh hâline göre açılıyor ya da koyulaşıyor, bazen sırtta çizgiler beliriyor.

Boy: FishBase Hint-Pasifik türü *Istiophorus platypterus* için en büyük boy olarak 348 cm (çatal boyu), olağan boy olarak 270 cm ve yayımlanmış en ağır kilo olarak 100,2 kg veriyor — bu, Fransızca Vikipedi'nin verdiği sportif balıkçılık rekoruyla örtüşüyor: 1947'de Ekvador'da Santa Cruz Adası açıklarında yakalanan 100,24 kg. Atlantik türü *Istiophorus albicans* için FishBase 315 cm, olağan 240 cm ve en fazla 58,1 kg diyor. Dişiler daha büyük oluyor; Fransızca Vikipedi'ye göre bu, cinsiyetler arasındaki tek görünür fark, Almanca Vikipedi'ye göre çok büyük örnekler her zaman dişi.

Akdeniz'e iki kapıdan

Bir tür mü iki tür mü olduğu tartışmalı (aşağıya bak) — FishBase iki tür sayıyor ve bu Akdeniz için öğretici. Hint-Pasifik türü için FishBase, Akdeniz'e Kızıldeniz'den Süveyş Kanalı üzerinden göç ettiğini yazıyor; İngilizce Vikipedi onu bir Lesepsiyen göçmen olarak anıyor, Almanca ve Rusça Vikipedi de aynısını söylüyor. Atlantik türü için FishBase şöyle yazıyor: Akdeniz'e giriyor — kayıtlar çoğunlukla yavrulara dayanıyor. İtalyanca Vikipedi de Akdeniz'de yakalanan özellikle genç bireylerden söz ediyor. Birinci kapı demek ki doğuda Süveyş Kanalı, ikincisi batıda Cebelitarık Boğazı. Almanca Vikipedi'de bir şey daha yazıyor: Akdeniz dışında iki popülasyon yalnızca Güney Afrika kıyılarında temas ediyor ve orada karışabiliyor. Böylece Akdeniz, iki türün buluştuğu yalnızca iki yerden biri — tabii gerçekten iki tür varsa.

Kaynakların hiçbirinin söylemediği şey: Akdeniz'de ne kadar sık görüldüğü. Hiçbiri bir Akdeniz balıkçılığından söz etmiyor, hiçbiri bir sezon, bir av sahası vermiyor. Kaynakların adıyla andığı büyük av sahaları başka yerlerde: Rusça Vikipedi'ye göre Florida, Küba, Kaliforniya, Hawaii, Tahiti, Peru, Yeni Zelanda ve Avustralya açıkları ile Seyşeller, Japonca Vikipedi'ye göre Güney Çin Denizi'nde Tayvan, Filipinler ve Malezya çevresi, İspanyolca Vikipedi'ye göre Meksika'da Manzanillo açıkları. Afrika açıklarındaki Atlantik için Fransızca Vikipedi orada yakalanan en büyük balığı veriyor — Angola'da Lobito açıklarında 64,6 kg (2014) — ve Batı Afrika şelfi üzerinde yıl boyunca yumurtlamayı.

Nerede durur ve ne yer

Yayılış: FishBase Hint-Pasifik türü için 50° Kuzey ile 43° Güney arasını veriyor; Atlantik türü için kuzeybatıda yaklaşık 40° Kuzey, kuzeydoğuda 50° Kuzey, güneybatıda 40° Güney ve güneydoğu Atlantik'te 32° Güney. Rusya'da Rusça Vikipedi'ye göre nadir ve Güney Kuril Adaları ile Büyük Petro Körfezi'nde görülüyor, Japonya'da Japonca Vikipedi'ye göre Tōhoku'nun güneyinde, nadiren güney Hokkaidō'ya kadar.
Su: 21 ila 28 °C'yi tercih ediyor ve çoğunlukla termoklinin üstünde kalıyor, ama daha derine dalabiliyor da (FishBase, Almanca Vikipedi). FishBase 0 ila 200 metre veriyor, çoğunlukla 30 metreden itibaren.
Karaya yakınlık: Japonca Vikipedi'ye göre bütün marlinler içinde kıyıya en çok yaklaşan o. FishBase'e göre en yoğun olduğu yer kıyıların ve adaların yakını; Atlantik türü sık sık kıyıya yakın sulara giriyor. İngilizce Vikipedi kıyılara, adalara ve resiflere güçlü bir eğilimden söz ediyor — ve Basra Körfezi'nde gözlendiği gibi, mercan resifleri yok olunca o da yok olabiliyor.
Besin: başta balıklar, ayrıca kabuklular ve kafadanbacaklılar (FishBase). Almanca Vikipedi sardalyaları, yarımgagaları, uskumruları, kılkuyrukları, istavritleri, mercangilleri ve kırlangıç balıklarını sayıyor, bunlara ek olarak kâğıt nautilusları (*Argonauta*). Fransızca Vikipedi'ye göre Florida açıklarında başka şeylerin yanında yazılı orkinos, Tayvan açıklarında ise özellikle gobene balığı (*Auxis rochei*) yiyor — bu serinin ayrı yazılar ayırdığı iki küçük ton balığı. Meksika'da Mazatlán açıklarında incelenen midelerin %67'sinde büyük kalamar kalıntıları, Hint Okyanusu'nda %81'inde balık, %31'inde yengeç ve %25'inde kalamar bulunmuş (Fransızca Vikipedi). Dipten de av alıyor (FishBase); Fransızca Vikipedi'ye göre örneğin kırlangıç balıkları, kafadanbacaklılar ve salyangozlar.
Av ortaklıkları: Almanca Vikipedi'ye göre sık sık yunuslar, köpekbalıkları, marlinler, ton balıkları ve lambukalarla birlikte avlanıyor.
Düşmanlar: Yumurtadan yeni çıkmışken plankton yiyiciler onu avlıyor; İngilizce Vikipedi'ye göre yetişkinleri artık yalnızca büyük açık deniz köpekbalıkları ve katil balinalar yiyor.
Bir kiracı: Japonca Vikipedi'ye göre Aquamarine Fukushima akvaryumunda bir vantuz balığının onu parazitlerden temizlediği ve karşılığında solungaç kapağının altında yaşamasına izin verildiği gözlenmiş.

Av: yelken yukarı, gaga yana

İngilizce Vikipedi'ye göre yelken yüzerken kapalı duruyor ve ancak saldırı anında açılıyor. O zaman başın yana doğru salınımlarını frenliyor — gaga av için daha zor görünür hâle geliyor ve balık, vurmadan önce onunla sürüye iyice yaklaşabiliyor, hatta içine girebiliyor. Almanca Vikipedi yelkeni bir teknenin omurgasına benzetiyor. Vuruş iki türlü: kısa bir dokunuş ya da geniş, yatay bir savuruş (İngilizce Vikipedi). Balık karın yüzgeçlerini yatırarak sürünün içine dalıyor, keskin bir dönüşte açtığı yüzgeçlerle fren yapıyor ve isabet alan balıkları baş tarafından yutuyor (Almanca Vikipedi). Her saldırıda ortalama iki av balığı yaralanıyor, ama saldırıların yalnızca %24'ü avla sonuçlanıyor (İngilizce Vikipedi). Yaralı balıklar yavaşladığı için her balık diğerlerinin vuruşlarından da yararlanıyor — araştırmacılar buna protokooperasyon diyor. Balıklar çoğunlukla tek tek, sırayla saldırıyor ve her birinin sevdiği bir taraf var: Kimi sola vuruyor, kimi sağa, ve tercihi güçlü olan daha çok av yakalıyor. Bir grupta iki tip de aşağı yukarı eşit sıklıkta olduğu için sürü bir sonraki vuruşun nereden geleceğini kestiremiyor (İngilizce Vikipedi). Kaçan sardalyalar yön değiştiriyor; bu yüzden balık onlara çoğunlukla arkadan saldırıyor — yaralı, yavaşlamış balıkların toplandığı yerden.

Yelkenin belki ikinci bir görevi daha var: İngilizce ve İbranice Vikipedi'ye göre deniz biyologları onun ısıtıcı ve soğutucu işlevi gördüğünü düşünüyor — çok sayıda kan damarıyla örülü ve bu balıklar onu yüzeyde sık sık hızlı atakların öncesinde ya da sonrasında dikiyor. Rusça Vikipedi, yelkenleri suyun üstünde tamamen açık hâlde yüzeyde yavaşça sürüklenişlerini anlatıyor. Adlar da buradan geliyor: FishBase'e göre *Istiophorus*, Yunanca istios (yelken) ve pherein (taşımak) sözcüklerinden, “yelken taşıyan” demek. Japonca ad バショウ (bashō), Japonca Vikipedi'ye göre yelkeni düz damarlarıyla bir muz bitkisinin yaprağına benzetiyor.

İlk yılda bir metre — ve milyonlarca yumurta

Bu balıklar hızlı büyüyor: İngilizce Vikipedi'ye göre tek bir yılda 1,2 ila 1,5 metre, Rusça Vikipedi'ye göre hatta 1,5 ila 2 metre. Fransızca Vikipedi iki yaşında 100 cm ve iki buçuk yaşında cinsel olgunluk veriyor; FishBase Atlantik türü için ilk olgunluk boyunu 133,5 cm olarak veriyor. FishBase'e göre Pasifik'in tropik ve subtropik kesimlerinde yıl boyunca yumurtluyor, en çok yerel yaz aylarında — çiftler hâlinde ya da bir dişiyi izleyen iki üç erkekle. Florida açıklarında balıklar yumurtlamak için sığ, kıyıya yakın sulara geliyor: Dişiler yelkenleri açık hâlde ağır ağır yüzüyor, yanlarında bir ya da birkaç erkek (FishBase). Orada 33,4 kg'lık bir dişi bir sezonda üç partide 4,8 milyona kadar yumurta bırakmış (FishBase, Almanca Vikipedi). Yumurtalar 0,85 ila 1,3 mm boyunda ve onları süzülür tutan bir yağ damlası taşıyor (FishBase, Almanca Vikipedi). Japonca Vikipedi Japonya açıklarındaki balıklar için Filipinler'in doğusunda nisan–ağustos dönemini veriyor; yavrularda birinci ve ikinci sırt yüzgeci henüz birleşik ve ancak büyüdükçe ayrılıyor. Rusça Vikipedi genel olarak ağustos–eylül diyor.

Nasıl yakalanır — ve bilmen gerekenler

FishBase onu sportif balık ve ticari olarak kullanılan bir tür olarak kaydediyor; çoğunlukla paraketelerle ve uzatma ağlarıyla, bazen de trolle ve zıpkınla yakalanıyor. İngilizce Vikipedi'ye göre genellikle ton balıkçılarının paraketelerine yan av olarak takılıyor, marlinlerden daha az değerli sayılıyor ve çoğunlukla serbest bırakılıyor; sportif balıkçılar onu güçlü dövüşen bir balık olarak seviyor. Japonca Vikipedi'ye göre bütün marlinler içinde kıyıya en yakın görüleni olduğu için trol avında popüler. İspanyolca Vikipedi mücadeleyi anlatıyor: su altında güçlü kaçışlar ve gösterişli sıçramalar; canlı ve ölü yemle, trol yemleriyle ve yapay kalamarlarla avlanıyor. Rusça Vikipedi, Ernest Hemingway'in de onu avlayanlardan olduğunu ve Havana'da onun anısına her yıl bir balıkçılık yarışması düzenlendiğini anlatıyor. Fince Vikipedi Meksika'dan hiç iğne kullanmayan bir yöntem aktarıyor: Teknenin arkasından yaklaşık 30 cm uzunluğunda, lifleri açılmış bir halat parçası çekiliyor ve balık gagasıyla liflere dolanıyor. Fince kaynak bunu gagadaki “vantuzlarla” açıklıyor — FishBase ve Almanca Vikipedi orada yalnızca ince dişçikler biliyor. Ve İngilizce Vikipedi'den bir uyarı: 45 kg'lık bir balık, grubu onu yakalamaya çalışırken bir kadını kasığından yaraladı.

⚠️ Bundan sonrası biyolojisinden çıkarılmış bir sonuçtur, kaynak bilgisi değildir: 21 ila 28 °C'lik suda termoklinin üstünde avlanan, bütün marlinler içinde kıyılara ve adalara en çok yaklaşan ve küçük balık sürülerini izleyen bir balık, yem balıklarının sıcak yüzey suyunda durduğu yerde aranır. FishBase'e göre Atlantik'te 60 kg'a yakın bir boya ulaşan bir balık bir marlinden hafiftir, ama hızlı, sıçramalarla dolu bir mücadele ister. Akdeniz'de ise kaynakların söylediği her şeye bakılırsa nadir bir misafir — orada bir tane yakalayan, oltasında bir nadirlik taşıyor demektir: fotoğrafını çek, kısa tut, suyun içinde bırak. Ve hassas (Vulnerable) olduğu, gagası da yaralayabileceği için: gaganın ucundan uzak dur, geri bırakacaksan balığı tekneye alma.

Mutfak için: FishBase onu zararsız olarak sınıflandırıyor; taze, tütsülenmiş ve dondurulmuş olarak, ayrıca sashimi ve suşi için kullanılıyor, ızgarada ya da fırında pişiriliyor. Japonca Vikipedi etini lifli, yağsız ve kırmızı olarak tarif ediyor, özellikle yaz ve sonbaharda lezzetli, ama diğer marlinlerinkinden daha az ince; ne kadar taze kalacağı büyük ölçüde balığın yakalandıktan sonra ne kadar çabuk öldürüldüğüne bağlı — balıkçılar bunun için onu gagasından tutup başına tek bir darbeyle bayıltıyor. İtalyanca Vikipedi etini lezzetli, karaciğerini ise A vitamini bakımından zengin buluyor.

Peki stok? IUCN onu “Vulnerable” — hassas — olarak listeliyor (FishBase: 1 Mayıs 2021'de değerlendirilmiş) ve İngilizce Vikipedi'ye göre onu dünya çapında tek bir tür olarak ele alıyor. Atlantik türünü FishBase “değerlendirilmemiş” olarak kaydediyor; İspanyolca Vikipedi ise ikisini de nesli tükenme tehlikesinde sayıyor. Almanca Vikipedi'ye göre Hint Okyanusu stoku dünya stokunun yaklaşık %87'sini oluşturuyor ve aşırı avlanıyor; 12 yılda %27 ila 33 oranında azalmış; 2017'de av 34.891 ton ile 25.000 tonluk üst sınırın çok üzerindeymiş. Doğu Atlantik stoku 12 yılda yaklaşık %60 çökmüş; yalnızca Batı Atlantik'te eğilim yukarı doğru. Asgari boylar, av miktarları ve geri bırakma kuralları her ülkede ayrı belirleniyor — yerinde kontrol et.

Açık bırakılan yedi çelişki

Bir tür mü iki mi? FishBase kendisiyle çelişiyor: Hint-Pasifik türünün sayfasında Nakamura (1990)'yı izleyip iki tür sayıyor, Atlantik türünün sayfasında ise bunun Eschmeyer'in Balık Kataloğu'na göre (Collette 2006'yı izleyerek) bir sinonim olduğu yazıyor — ama “birçok yazar” onu ayrı tür sayıyormuş. GBIF ikisini de kabul edilmiş tür olarak listeliyor, IUCN yalnızca bir tane. İngilizce Vikipedi: genetikte (mtDNA), vücut ölçülerinde ve sayısal özelliklerde hiçbir fark bulunmamış, uzmanların çoğu tek tür görüyor. Rusça: İkisi birleştirilmiş. Almanca: giderek tek tür.
Ne kadar hızlı? Yukarıya bak: eski verilerde 109, 110, 111, 119 ve 125 km/sa, İtalyanca Vikipedi'de 90 km/sa, Rusça ve Japonca Vikipedi'de 100 km/sa — buna karşılık yeni ölçümlerde 36, 35 ila 55 ve 25 km/sa, Japonca Vikipedi'ye göre ortalamada 2 km/sa civarı. İspanyolca Vikipedi onu okyanusların ikinci en hızlı sakini olarak, kara marlinin arkasında gösteriyor.
Sıcak su mu soğuk su mu? İngilizce Vikipedi bu balıkların bütün okyanusların daha soğuk açık deniz sularında yaşadığını yazıyor. FishBase onu subtropik ve Atlantik türünü 21 ila 28 °C'de gösteriyor, Almanca Vikipedi de öyle; Rusça Vikipedi tropik, subtropik ve ılıman sulardan söz ediyor.
Dikey mi yatay mı çizgi? FishBase: yaklaşık 20 mavimsi dikey çizgi, Fransızca Vikipedi de dikey. Almanca: açık mavi beneklerden oluşan yaklaşık 20 boyuna çizgi. İngilizce Vikipedi'nin Atlantik türü sayfası: yaklaşık yirmi yatay çizgi.
Ne kadar büyük, ne kadar ağır? FishBase: 348 cm ve 100,2 kg (Hint-Pasifik), 315 cm ve 58,1 kg (Atlantik) — Fransızca Vikipedi'ye göre Angola'dan gelen Atlantik rekoru 64,6 kg ile bunun üstünde. Almanca Vikipedi en büyük boy olarak 3,80 m, Japonca 3,3 m ve 20 ila 100 kg, Rusça 3,5 m ve yaklaşık 100 kg, İngilizce nadiren 90 kg'ın üstünde ve çoğunlukla 3 m'yi geçmeyen, Fince yetişkinler için 45 ila 55 kg veriyor. İspanyolca Vikipedi ise 1963'te yakalanan balıkların ortalama 120 kg geldiğini yazıyor — FishBase'teki her en yüksek ağırlıktan fazla.
Ne kadar hızlı büyür, kaç yıl yaşar? İlk yılda 1,2 ila 1,5 m (İngilizce Vikipedi) ya da 1,5 ila 2 m (Rusça) — ya da iki yaşında 1 m (Fransızca). Yaşta: FishBase Hint-Pasifik türü için 13 yıl, Atlantik türü için ise yalnızca 4 yıl diyor, İtalyanca Vikipedi de öyle. Fransızca Florida açıklarında 7 yıl, Tayvan açıklarında 11 (erkek) ve 12 (dişi), ömür beklentisi olarak da 13 veriyor; Japonca 4 ila 10, Rusça 13 ila 15 yıl.
Yalnız avcı mı sürü avcısı mı? Japonca Vikipedi: tek başına ya da birkaç balıktan oluşan küçük gruplar hâlinde. FishBase: 3 ila 30 bireylik sürüler ya da geniş alanlara yayılmış gevşek topluluklar. Almanca: 70 bireye kadar av grupları — ama İngilizce Vikipedi'ye göre 70, ortak avın hangi grup büyüklüğüne kadar kârlı olduğunu hesaplayan bir matematiksel modelin sonucu, bir sayım değil. Av başarısı da: İngilizce Vikipedi'ye göre saldırıların %24'ü, Almanca'ya göre beşte biri.

Seni yanlış balığa götüren beş ad

“Espadon voilier”. Fransızcada Fransızca Vikipedi'ye ve GBIF'e göre ona espadon-voilier, “yelkenli kılıç balığı” da deniyor. Ama espadon, kılıç balığı demek, yani *Xiphias gladius* — başka bir familya; yassı, keskin kenarlı bir kılıcı var ve karın yüzgeçleri hiç yok (Almanca Vikipedi). Bu seri ona ayrı bir grup ayırıyor.
“Marlin”. Arapça Vikipedi ona مرلين شراعي, “yelkenli marlin” diyor, İspanyolca Vikipedi'nin Atlantik türü sayfası onun marlin olarak bilindiğini yazıyor, İtalyanca Vikipedi ona “bir marlin” diyor. Gerçekten de marlinler familyasına (Istiophoridae) giriyor; Almanca Vikipedi'ye göre hatta mavi marlinin kardeş grubu. Ama kendi cinsi var, *Istiophorus* — ve İspanyolca Vikipedi bizzat *Istiophorus*, *Makaira* ve *Tetrapturus* cinslerinin karıştırılmaması gerektiğini hatırlatıyor.
Akdeniz'deki “Pasifikli”. İspanyolca, İtalyanca ve Felemenkçe Vikipedi *I. platypterus*'u adıyla Pasifik'e bağlıyor (pez vela del Pacífico, pesce vela del Pacifico, Pacifische zeilvis), Danca için GBIF yalnızca “Pacifisk sejlfisk” adını veriyor. Oysa FishBase'e göre Süveyş Kanalı üzerinden Akdeniz'e gelen tam da bu “Pasifikli”. Üstelik İtalyanca Vikipedi ilk cümlesinde ona bir de “pesce vela atlantico” diyor — öbür türün adı.
“Agulhão”, “Парусник”, “purjemarliini”. Portekizcede GBIF onu Agulhão ve Agulhão-bandeira, Portekizce Vikipedi agulhão-vela olarak veriyor — ama agulhão, mavi marlinin de adı (GBIF: agulhão-negro); tek açık ad peixe-vela. Rusça Парусник aynı zamanda yelkenli gemi demek; Rusça Vikipedi maddeye bu yüzden “Парусник (рыба)” adını veriyor. Fince purjemarliini, “yelkenli marlin” adını ise GBIF ona değil, mavi marline veriyor; Fincede bu balığın adı purjekala.
Japonya'da pek çok ad — Türkçede belgelenmiş hiçbiri yok. Japonca Vikipedi pek çok yerel ad sayıyor; bunların arasında ビョウブサシ (Toyama, Ishikawa), ミノカジキ (Kanagawa) ve Kagoshima'da アキタロウ, “Sonbahar Tarō'su” var — çünkü orada en çok sonbaharda yakalanıyor. Peki Türkçede? Ne GBIF ne de Türkçe Vikipedi ona Türkçe bir ad veriyor — Türkçe Vikipedi'de yalnızca *Istiophorus* cinsi için kısa bir madde var; bu yüzden bu yazı bilimsel adı kullanıyor. Almancada GBIF yalnızca Fächerfisch ve Indopazifischer Fächerfisch adlarını veriyor; Almanca Vikipedi ona Fächerfisch, “çoğunlukla da Segelfisch” diyor, ikinci türe ise Atlantischer Fächerfisch. Bütün hayatını Akdeniz'de geçiren tek marlin olan *Tetrapturus belone* ve *Makaira nigricans*, bu serinin ayrı gruplarında ele alınıyor.

Geriye bu serideki her yazının başladığı soru kalıyor: ne zaman. Derinlik, av ve avlanma biçimi yukarıda yazılı ve bunlar sabit. Her gün değişen ise geri kalan her şey — ve suda bir günün değip değmeyeceği tam orada belirlenir. StrikeAhead bunu hesaplar — senin suyundaki koşulları alır ve yola çıkmaya ne zaman değdiğini söyler. Ve sıcak kıyı suyunu ve içindeki sürüleri ilk günden okuyamayacağın için, StrikeAhead Pathfinder kiminle açılacağını söyler: seçilmiş rehberler ve kaptanlar, listelenmeden önce bizzat kontrol edilmiş — lisans ve sigorta —, reklam fotoğrafları yerine doğrulanmış avlarla, ücretli sıralama olmadan ve olta balıkçısı olarak senin için aracılık ücreti olmadan.

Doğru anda avlanın →